عبدالرحیم انصاری، کارشناس مسائل بین‌الملل، تأکید می‌کند که ایران باید با قاطعیت مسیر خود را دنبال کرده و مدیریت تنگه هرمز را در راستای منافع ملی پیش ببرد. این تحلیل در حالی ارائه می‌شود که توافق روسیه و آمریکا برای عرضه گازوئیل به بازار جهانی، بیشتر جنبه نمایشی دارد تا تأثیری واقعی بر قیمت‌ها؛ چرا که حجم محموله‌ها در مقایسه با کسری شدید بازار، بسیار ناچیز است.
حجم صادرات گازوئیل روسیه و مهلت آوریل ۲۰۲۷
دونالد ترامپ در نهم اکتبر از توافقی با ولادیمیر پوتین خبر داد. طبق این قرارداد، مسکو قرار است در سه مرحله بخشی از کسری گازوئیل جهان را برای ایجاد تعادل در بازار تأمین کند.
برنامه صادرات روسیه به این صورت است که در مرحله اول ۳۰۰ هزار تن، در مرحله دوم ۵۰۰ هزار تن و در مرحله سوم یک میلیون تن گازوئیل صادر می‌شود. اگر ظرفیت پالایشگاهی اجازه دهد، ۳ میلیون تن دیگر نیز برای صادرات آماده خواهد شد.
وزارت خزانه داری آمریکا هم برای تسهیل این مسیر، محموله‌های این بازه زمانی را تا آوریل ۲۰۲۷ از تحریم‌ها معاف کرده است.
انگیزه‌های ترامپ و پوتین در برابر انسداد تنگه هرمز
بازار جهانی روزانه به ۵ میلیون بشکه نیاز دارد، اما در حال حاضر کسری دو میلیون بشکه‌ای حس می‌شود. این وضعیت نتیجه بسته شدن تنگه هرمز و حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه است.
حجم گازوئیل روسیه تنها ۵ الی ۶ درصد از این کسری را پوشش می‌دهد، بنابراین عملاً تأثیری بر کاهش قیمت‌های جهانی نخواهد داشت.
ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به دنبال دستاوردهای ساختگی برای بالا بردن محبوبیت خود است. او می‌خواهد با یک شوک نمایشی، اثرات انسداد ایران در تنگه هرمز را کمرنگ جلوه دهد.
ولادیمیر پوتین اما اهداف متفاوتی را دنبال می‌کند. او با این توافق قصد دارد حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه را متوقف کند؛ موضوعی که زلنسکی نیز در همین راستا اعلام کرد دیگر به تاسیسات روسیه حمله نخواهد کرد.
این فرصت به مسکو اجازه می‌دهد ظرفیت‌های پالایشگاهی‌اش را بازسازی کرده و درآمدهای نفتی را برای کاهش فشارهای اقتصادی افزایش دهد. مدیریت کلان مصرف انرژی می‌تواند اثرات نوسانات جهانی را کاهش دهد، مشابه آنچه در مصوبات تازه مجمع تشخیص بررسی شده است.
ایران باید با قاطعیت به راه خود ادامه دهد و تنگه هرمز را بیش از آنچه هست، منافع خود مدیریت کند.
پوتین به خوبی می‌داند که نیاز ترامپ صرفاً دستاوردسازی نمایشی است و این حجم از تولید با توجه به وضعیت تنگه هرمز، تغییری در قیمت‌ها ایجاد نمی‌کند.
مسکو این مسیر را بدون در نظر گرفتن ملاحظات جمهوری اسلامی انتخاب نکرده است و این اقدام آورده محسوسی برای آمریکا نخواهد داشت.
این توافق علی‌رغم ظاهر اقتصادی، یک مانور سیاسی است. روسیه با پذیرفتن صادرات در مقادیر محدود، امنیت پالایشگاه‌های خود را در برابر اوکراین تأمین می‌کند و ترامپ سعی دارد با یک پیروزی صوری، فشار ناشی از انسداد تنگه هرمز را مدیریت کرده و جایگاه سیاسی خود را برای انتخابات تقویت کند، در حالی که اثر واقعی بر قیمت گازوئیل نزدیک به صفر است.
سؤالات متداول
مقدار گازوئیل روسیه در توافق با ترامپ چقدر است؟
روسیه در سه مرحله ۳۰۰ هزار تن، ۵۰۰ هزار تن و یک میلیون تن گازوئیل صادر می‌کند و در صورت وجود ظرفیت پالایشگاهی، احتمال ارسال ۳ میلیون تن اضافی هست.
چرا این توافق بر قیمت‌های جهانی تاثیر کمی دارد؟
به دلیل کسری دو میلیون بشکه‌ای بازار، حجم صادرات روسیه تنها ۵ الی ۶ درصد از این کمبود را جبران می‌کند که برای تغییر قیمت‌ها کافی نیست.
هدف پوتین از این توافق چه بود؟
توقف حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه، بازسازی ظرفیت‌های از دست رفته و افزایش درآمدهای نفتی برای کاهش فشارهای اقتصادی.
بازنشر سبک برای peikiran.ir
